ஒரு பூனையின் குடும்பம்

ஒரு பூனையின் குடும்பம்

நீலா, என்னதான் நீ பாலும் பாட்டில் நீரும் தந்தாலும், இந்தப் பூனைகள் அந்த மீன்தொட்டி நீரையே குடிப்பதைப் பார். ம், பிராணி பிராணிதாம்மா...” என முகம் சுளித்தார் பேராசிரியர் ஹேமநாதன்.
இரண்டு நாட்களாகத்தான் லில்லியும் கில்லியும் இந்தத் தொட்டி நீரைக் குடிக்கிறதுங்க” என்றாள் நீலா.

வாரத்துக்கு இரண்டு நாள் இந்தப் பூனைகளுக்கு நீ அசைவமே காட்டினாலும், உயிருள்ள மீன்தான் அவற்றுக்கு வேண்டும் போலிருக்கிறது”
ஓ, அதனால்தான் தொட்டி நீரை வேகமாக நக்கிக் காலியாக்குகிறதா? இரண்டுக்கும் என்ன ஒரு ஆசை பாருங்கள்! மீன்தொட்டி எவ்வளவு பெரியது! நீரை எப்போது குடித்து எப்போது காலியாக்க முடியும் என்கிற புத்திகூட அவற்றுக்கு இல்லை” என்று சிரித்தாள் நீலா.

ஆனாலும் நீலா, இப்பூனைகளின் நம்பிக்கையை நாம் பாராட்ட வேண்டும். முடியாததைக்கூட முடிக்க முடியும் என்று என்ன ஒரு நம்பிக்கை பாரேன்!”
பூனைகளையும் மீன்களையும் நாம் ஒரே மாதிரிதான் வளர்க்கிறோம். ஆனால் இந்த இரண்டும் அந்த இரண்டை முடிக்கப் பார்க்கிறதே. நீங்கள் சரியாகச் சொன்னீர்கள், பிராணி நம்மைப் போன்று சிந்திக்காது!”
நீலா, நாம் இந்தப் பூனைகளுக்கு ஒரு பாடம் கற்றுத் தரலாம். நாம் பார்க்காதபோது பூனைகள் நீரைக் குடித்துத் தீர்க்கப் பார்க்கின்றன. அதனால் நீ தினமும் அவற்றுக்குத் தெரியாமல் தொட்டியை நல்ல நீரால் நிரப்பி வா” என்றார் ஹேமநாதன் கிண்டலாக.
இப்படி நாம் நிரப்பினால் அது இரண்டும் ஏமாறும், இல்லையா?”
ஆமாம். சில நாட்களிலேயே, நமக்கு என்ன கிடைக்கிறதோ, அதில்
தான் நாம் திருப்தியடைய வேண்டும் என்று இந்தப் பூனைகள் உணரும்”
ஓ பேராசிரியரே, நீங்கள் பிராணிகளையே சிந்திக்க வைக்கிறீர்கள். பிலாஸபி புரொபசர் என்றால் சும்மாவா?”
இரவானது. பூனைகள் சந்தோஷமாகப் பேசிக் கொண்டன.
நாம் மீன்களைத் தின்றுவிடுவோம் என்று நினைத்து சாரும் மேடமும் அதிகமாக அக்கறை காட்டுகிறார்கள் பார்த்தாயா லில்லி?”
எப்படியோ கில்லி, ஒரு வாரத்திற்கு முன் சார் கொண்டு வந்த அந்தப் பெண் மீன் இப்போது நம் வீட்டில் சந்தோஷமாக வாழ்கிறது”
லில்லி, இரண்டு நாட்களுக்கு முன் அந்தப் பெண் மீன், அழுது ஆண் மீனுடன் சண்டையிட்டது என்று நீதானே சொன்னாய்.”
ஆமாம், அப்போது எனக்கு ஒரே பயமாகிவிட்
டது. அப்பெண் மீன், ‘நான் பெரிய இடத்திலிருந்து வருகிறேன். நாற்றமடிக்கிற இந்த இடத்தில் உன்னுடன் நான் வாழ முடியாது. சீக்கிரம் என்னை நீ நல்ல நீருள்ள இடமாகக் கொண்டு போகவில்லையென்றால், தொட்டியிலிருந்து குதித்து விடுவேன்’ என்றது”.
எப்படியோ நம் திட்டம் ‘வொர்க் அவுட்’ ஆனது. இப்போதுதான் எனக்கு நிம்மதி கில்லி”
ஆமாம், நீயும் நானும் சேர்ந்து மீன் தொட்டியிலிருந்த பழைய நீரை நக்கிக் குடித்துக் குறைப்பதைப் பார்த்து, மேடம் தினமும் அதில் நல்ல நீரை விடுகிறார். அது நமக்குக் கிடைத்த வெற்றி”
அந்த இரண்டு மீன்களும் இப்போது எப்படி சந்தோஷமாகச் சுற்றுகிறது பார்த்தாயா லில்லி!”
ஆமாம், நம் வீட்டில் உள்ள வரையிலாவது நம் செல்லப்பிள்ளைகளான அந்த மீன்கள் மகிழ்ச்சியாக இருக்க வேண்டும். அப்போதுதான் நம் ஐயாவும் அம்மாவும் அவற்றைப் பார்த்து மகிழ்வார்கள். நம் வீடும் சந்தோஷமாக இருக்கும்” என லில்லி அன்புடன் கூறியது.
லில்லின்னா லில்லிதான்” என்று கில்லி அன்புடன் நக்கிக் கொடுத்தது.
ஆனால் ‘மனிதன் மனிதன்தாம்மா’ என்று அந்தப் பூனைகள் கூறவில்லை.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s