எது பக்தி?

எது பக்தி?

மூன்று நண்பர்கள் காட்டு வழியாகச் சென்று கொண்டிருந்தார்கள். திடீரென்று ஒரு புலி வந்து விட்டது. அவர்களில் ஒருவன், ‘சகோதரர்களே, நாம் செத்தோம்!’ என்று சொன்னான்.
இரண்டாமவன், ‘நாம் ஏன் சாக வேண்டும்? வாருங்கள் , பகவானிடம் பிரார்த்தனை செய்வோம்’ என்று சொன்னான்.
மூன்றாமவனோ, ‘வேண்டாம், பகவானை நாம் ஏன் கஷ்டப்படுத்த வேண்டும்? வாருங்கள் இந்த மரத்தில் ஏறிக் கொள்ளலாம்’ என்றான்.

‘நாம் செத்தொழிந்தோம்’ என்று சொன்னவன் ‘பகவான் இருக்கிறார். அவர் நம்மைக் காப்பாற்றுவார்’ என்ற உண்மையை அறியவில்லை.
‘வாருங்கள். பகவானிடம் பிரார்த்தனை செய்வோம்’ என்று சொன்னவன் ஞானி. பகவான்தான் படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் எல்லாம் என்ற உணர்வு அவனுக்கு இருந்தது.
‘பகவானை நாம் ஏன் கஷ்டப்படுத்த வேண்டும்? வாருங்கள் இந்த மரத்தில் ஏறிக் கொள்ளலாம்’ என்று சொன்னவன் இருக்கிறானே, அவனுடைய உள்ளத்தில்தான் பிரேமை உதித்திருந்தது, அன்பு தோன்றியிருந்தது.

தன்னைப் பெரியவனாகவும் தன் அன்புக்கு உரியவனைச் சிறியவனாகவும் கருதுவது பிரேமை பக்தியின் இயல்பு. தான் நேசிப்பவனுக்குக் கஷ்டம் கூடாது என்று எச்சரிக்கையுடன் பார்த்துக் கொள்ளும் இயல்பு அது. தான் அன்பு செலுத்துபவனுக்குக் காலில் ஒரு முள்கூட தைத்துவிடாமல் கவனமாகப் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பது அவனது விருப்பம்.

பகவானிடம் ஆழ்ந்த அன்பு உண்டாகாமல் பிரேமை பக்தி ஏற்படாது, மேலும் ‘பகவான் என்னுடையவர்’ என்ற அறிவும் வேண்டும்.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s