மகான்கள் எப்படித் துன்பத்தைத் தாங்குகின்றனர்?

மகான்கள் எப்படித் துன்பத்தைத் தாங்குகின்றனர்?

நமக்குத் துன்பம் வரும்போது தெய்வத்தை எப்படிப் பற்றியிருப்பது என்பதைத் தெரிந்து கொண்டால், அது நம்மை ஆன்மிகத்தில் மேலும் முன்னேற வழிவகுக்கும்.

ஆதிசங்கர் ஸ்ரீகாமாட்சியிடம் ‘தாயே முன் ஜன்மத்தில் நான் உன்னை நினைக்கவில்லை. அடுத்த ஜன்மத்தில் நினைக்க மாட்டேன்.

முன் ஜன்மத்தில் நினைக்காத காரணத்தால்தான் இப்பிறவி. இந்த ஜன்மத்தில் நினைப்பதால் மீண்டும் பிறவியில்லை. பிறவி இருந்தால்தானே நினைப்பதற்கு?’ என்று பாடுகிறார்.

சுவாமி அபேதானந்தர் ‘ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரிடம் வந்தபின் எனக்குப் பல பிறவிகள் குறைந்துள்ளன’ என்பார்.

ஓர் அருமையான நிகழ்ச்சி.
சுவாமி விவேகானந்தரின் சீடரான சுவாமி அசோகானந்தர் அமெரிக்காவில் 39 வருடம் பணியாற்றி ஆன்மிகம் வளர்த்த அருமையான துறவி.
அவர் தமது ஆசிரியப் பணியை விட்டுவிட்டு வங்காளத்திலிருந்து சென்னை ஸ்ரீராமகிருஷ்ண மடம் வந்து சேர்ந்தார்.

மிகப் பெரிய ஈர்ப்புச் சக்தியான ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரின் துறவும் தொண்டும் அவரைத் துறவு வாழ்க்கைக்குக் கொண்டு வந்தாலும், தன் தாயைப் பற்றிய நினைவுகளால் அப்போது அவர் உந்தப்பட்டார். தாய்க்குத் தான் எடுத்த முடிவைத் தெரிவித்துக் கடிதம் எழுதினார்.

தாய் அக்கடிதத்தைப் படித்தவுடன், என் மகன் என்னைவிட்டுப் போய்விட்டானே…” என்று கூறி மூர்ச்சையானார்.

சுவாமி அசோகானந்தருக்கும் அவரது தாய்க்கும் இடையே இருந்தது ஓர் அற்புதமான அன்புப் பிணைப்பு. அதனால் தொலைதூரத்தில் வங்காளத்தில் அன்னை மூர்ச்சையடைந்தபோது, சென்னையில் இருந்த சுவாமிகள் தன் தாய் கஷ்டப்படுகிறாள் என்று உணர்ந்து மிகவும் துன்பம் அடைந்தார்.

அச்சமயம் அவர் மடத்தின் கோயில் மாடிப்படிகளில் ஏறிக் கொண்டிருந்தார்.

மன அழுத்தம் அதிகரித்த சமயம், ஒரு மென்மையான கரம் இதமாக சுவாமிகளின் நெஞ்சைத் தடவித் தந்தது!
உடனே அவர் மனம் லேசாகி விட்டது. பஞ்சுபோல் மென்மையாக, துக்கத்தை அப்படியே உறிஞ்சி எடுத்த அந்தத் தெய்விகக் கரம் யாருடையது?
சுவாமிகளின் மனதில் தெளிவான ஒரு குரல் கேட்டது. அதை அவரே கூறுகிறார்:

மகனே, இப்படிக் கவலைப்படுவதெல்லாம் உன் வேலையல்ல. உன் சோகத்தை நீக்குவது என் வேலை. நீ துறவியாக வேண்டியவன். அதனால் தான் உன்னை நான் இங்கு கொண்டு வந்திருக்கிறேன். கவலை வேண்டாம். எல்லாவற்றையும் நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன்” என அக்குரல் கூறியது.

உடனே சுவாமிகளுக்குக் கவலை போன இடம் தெரியவில்லை. பேரமைதியை உணர்ந்தார்.

இரண்டு நாட்களில் சுவாமிகளின் அன்னையிடமிருந்து கடிதம் வந்தது. அதில் ‘மகனே நீ எடுத்த முடிவு சரியானது’ என எழுதியிருந்தது.

பின்னாளில் சுவாமி அசோகானந்தர் கூறுவார்: ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் ஒரு தாய்க்கோழி. கழுகு மேலே பறந்தால் தாய்க்கோழி குஞ்சுகளைத் தன் சிறகடியில் வைத்துக் காப்பதுபோல, அவர் நம்மைத் துன்பத்தின் பிடியிலிருந்து காக்கிறார்“.

hen

குருதேவரைச் சார்ந்திருப்பவர்களுக்கு வரும் துன்பங்கள் வெறும் வேகத்தடைகள் மட்டுமே. குருதேவரின் கருணை நம்மை முற்றும் சூழ்ந்து காத்து நிற்கிறது. அந்த அரண் துன்பத்தை அறியவிடாது பக்தர்களை வழி நடத்தும்.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s